Hilde Leonard (๐๐จ๐ซ๐ฆ๐ข๐ง๐ ๐ฌ๐ง๐๐ญ๐ฐ๐๐ซ๐ค ๐๐๐๐) ๐ค๐จ๐ฆ๐ญ ๐ญ๐จ๐๐ฅ๐ข๐๐ก๐ญ๐๐ง ๐ฐ๐๐ฅ๐ค๐ ๐ฆ๐๐๐ซ๐ฐ๐๐๐ซ๐๐ ๐๐ข๐๐ฎ๐ฐ๐ ๐๐ฎ๐ญ๐จ๐ซ๐ข๐ญ๐๐ข๐ญ ๐๐ง ๐๐๐ฐ๐๐ฅ๐๐ฅ๐จ๐จ๐ฌ ๐๐๐ซ๐ณ๐๐ญ ๐ค๐ฎ๐ง๐ง๐๐ง ๐ก๐๐๐๐๐ง ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ ๐ฃ๐จ๐ฎ, ๐ฃ๐ ๐ญ๐๐๐ฆ ๐๐ง ๐๐ ๐ฃ๐จ๐ง๐ ๐ ๐ฆ๐๐ง๐ฌ๐๐ง ๐ฆ๐๐ญ ๐ฐ๐ข๐ ๐ฃ๐ ๐ฐ๐๐ซ๐ค๐ญ. Hilde effent al jaren het pad voor dit gedachtengoed in organisaties en scholen. Niet als quick fix, maar als een hedendaagse invulling van gezag: ๐ ๐ซ๐๐ง๐ณ๐๐ง ๐ฌ๐ญ๐๐ฅ๐ฅ๐๐ง ๐ณ๐จ๐ง๐๐๐ซ ๐ซ๐๐ฅ๐๐ญ๐ข๐๐ฏ๐๐ซ๐ฅ๐ข๐๐ฌ, ๐๐ง ๐ฏ๐จ๐ฅ๐ ๐๐ก๐จ๐ฎ๐๐๐ง ๐ฏ๐๐ซ๐ณ๐๐ญ ๐จ๐ซ๐ ๐๐ง๐ข๐ฌ๐๐ซ๐๐ง ๐ญ๐๐ ๐๐ง ๐ ๐ซ๐๐ง๐ฌ๐จ๐ฏ๐๐ซ๐ฌ๐๐ก๐ซ๐ข๐ฃ๐๐๐ง๐ ๐ ๐๐๐ซ๐๐ , ๐ฏ๐๐ซ๐ญ๐ซ๐๐ค๐ค๐๐ง๐ ๐ฏ๐๐ง๐ฎ๐ข๐ญ ๐ก๐๐ญ ๐๐๐ฌ๐๐ ๐๐๐ญ ๐ฃ๐ ๐๐ ๐๐ง๐๐๐ซ ๐ง๐ข๐๐ญ ๐ค๐๐ง โ๐๐ข๐ฑ๐๐งโ, ๐ฆ๐๐๐ซ ๐ฐรฉ๐ฅ ๐ฃ๐ ๐๐ข๐ ๐๐ง ๐ก๐จ๐ฎ๐๐ข๐ง๐ , ๐ฃ๐ ๐ง๐๐ญ๐ฐ๐๐ซ๐ค ๐๐ง ๐ฃ๐ ๐จ๐ซ๐ ๐๐ง๐ข๐ฌ๐๐ญ๐ข๐ ๐ค๐๐ง ๐ฏ๐๐ซ๐ฌ๐ญ๐๐ซ๐ค๐๐ง.
Dit thema mรณรฉst voor ons op de agenda. Te vaak hoor je bij agressie meteen de roep naar repressie. Terwijl er net een onderliggende complexiteit speelt die dan genegeerd wordt. Precies daardoor helpt het zelden echt vooruit, zeker niet in onderwijs en jeugdzorg.
En er is nog iets: die reflex heeft ook een mentale tol. ๐๐ฅ๐ฌ ๐๐ ๐ซ๐๐ฌ๐ฌ๐ข๐ ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ๐๐ฅ ๐๐ฅ๐ฌ โ๐ข๐ง๐๐ข๐๐๐ง๐ญโ ๐ฐ๐จ๐ซ๐๐ญ ๐๐๐ค๐๐ค๐๐ง, ๐๐ฅ๐ข๐ฃ๐ฏ๐๐ง ๐ฉ๐ซ๐จ๐๐๐ฌ๐ฌ๐ข๐จ๐ง๐๐ฅ๐ฌ ๐๐๐ก๐ญ๐๐ซ ๐ฆ๐๐ญ ๐ก๐ฒ๐ฉ๐๐ซ๐ฐ๐๐๐ค๐ณ๐๐๐ฆ๐ก๐๐ข๐, ๐ฌ๐ญ๐ซ๐๐ฌ๐ฌ, ๐ญ๐ฐ๐ข๐ฃ๐๐๐ฅ, ๐ฌ๐๐ก๐๐๐ฆ๐ญ๐ ๐จ๐ ๐ฎ๐ข๐ญ๐ ๐๐ฉ๐ฎ๐ญ๐ญ๐ ๐๐ซ๐๐๐ ๐ค๐ซ๐๐๐ก๐ญ. Het is niet alleen de jongere die 'moeilijk' is, maar het is ook het team dat langzaam in onmacht kan vastlopen. Preventie en aanpak gaan dus รณรณk over mentale gezondheid: hoe houd je jezelf en elkaar overeind, zonder te verharden.
๐๐๐ซ๐ค ๐ฃ๐ ๐ข๐ง ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐ฐ๐ข๐ฃ๐ฌ ๐จ๐ ๐ฃ๐๐ฎ๐ ๐๐ณ๐จ๐ซ๐ , ๐๐๐ง ๐ข๐ฌ ๐๐ข๐ญ ๐ ๐๐ฐ๐จ๐จ๐ง ๐๐๐ง ๐ฌ๐ฉ๐ซ๐๐ค๐๐ซ ๐๐ข๐ ๐ฃ๐ ๐ง๐ข๐๐ญ ๐ฆ๐๐ ๐ฆ๐ข๐ฌ๐ฌ๐๐ง. Preventie en aanpak van agressie vragen vandaag mรฉรฉr dan losse technieken op het moment zelf. Ze vragen een manier van werken die voorkomt dat teams vastlopen in onmacht, escalatie of die bekende 'ratrace-reflexen' van straffen en belonen.
Haar boodschap is tegelijk helder en confronterend: dit werkt alleen als het een beleidskeuze is. Een kartrekker alleen krijgt de trein niet in beweging. Het vraagt draagvlak, een gedeelde taal, tijd en opvolging, zodat preventie niet op รฉรฉn schouder terechtkomt, maar in de hele ploeg verankert.